Beholder Eindes.
Carl bleef in zijn flat op de eerste verdieping wonen.
Uiteindelijk werd hij rijk en kon hij kopen wat hij maar wilde. Maar hoe hard Carl ook probeerde zichzelf voor te liegen, het verlies van zijn gezin brak hem uiteindelijk. Hij miste het gezeur van Anna, de jeugdige idealisme van Patrick en het vrolijke gelach van Martha. De muren van Carls flat kwamen op ‘m af en verpletterden hem onder het enorme gewicht van zijn herinneringen en schuldgevoel. Hij bleef depressief en suïcidaal tot het eind van zijn dagen.
Carl en Martha bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Martha’s gezondheid verbeterde aanzienlijk in het warme klimaat en haar charmante lach liet niemand onberoerd. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land. Maar het verlies van Anna werpt een schaduw van verdriet over hun nieuwe leven. Carl zal voor de rest van zijn dagen proberen te verklaren aan zijn dochter - en zichzelf - waarom zijn vrouw er niet is… Ook het verlies van Patrick zal beiden voor de rest van hun schijnbaar zorgeloze leven blijven achtervolgen.
Carl en Patrick bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land. Helaas is hij ook hopeloos ongelukkig. Het verlies van zijn dochter en vrouw vervulden hem met intense pijn en Patrick, die Carl de schuld gaf voor hun dood, weigerde ooit nog tegen zijn vader te spreken.
Carl en zijn dochter bleven wonen in hun flat op de eerste verdieping.
Hoewel Martha zijn enige geluk was, hielp ze hem om het verlies van zijn vrouw te verwerken. Ze steunde haar vader en hield van hem en hij gaf haar al zijn liefde. Maar het noodlot van Anna en Patrick wierp voorgoed een schaduw van stil verdriet over hen beiden.
Carl en zijn gezin bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Martha’s gezondheid verbeterde aanzienlijk in het warme klimaat en haar charmante lach liet niemand onberoerd. Uiteindelijk hadden ze genoeg geld gespaard om een klein café te kopen, dat Anna nu runt. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land en denkt nooit meer terug aan zijn tijd op Krushvice 6. Nou, bijna nooit…
Carl en zijn gezin bleven wonen in hun flat op de eerste verdieping en Anna vond een baan.
Hoewel de zwakke gezondheid van Martha een bron van zorgen bleef voor haar ouders, hadden ze genoeg geld voor haar behandeling en werden ze gelukkig van haar vrolijke gelach. Maar Patricks vijandige gedrag werd uiteindelijk ondraaglijk en zijn ouders slaakten een zucht van opluchting toen hij naar het front vertrok. Die opluchting veranderde al gauw in radeloosheid toen hij vermist raakte. Helaas ontdekten ze nooit wat er met ‘m was gebeurd.
Carl en zijn kinderen bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Martha’s gezondheid verbeterde aanzienlijk in het warme klimaat en haar charmante lach liet niemand onberoerd. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land. Maar het verlies van Anna werpt een schaduw van verdriet over hun nieuwe leven. Carl zal voor de rest van zijn dagen proberen te verklaren aan zijn kinderen - en zichzelf - waarom zijn vrouw er niet is…
Carl en zijn kinderen bleven wonen in hun flat op de eerste verdieping en Anna vond een baan.
Patricks vijandige gedrag werd uiteindelijk ondraaglijk en zijn ouders slaakten een zucht van opluchting toen hij naar het front vertrok. Die opluchting veranderde al gauw in radeloosheid toen hij vermist raakte. Helaas ontdekte Carl nooit wat er met ‘m was gebeurd. Hoewel Martha zijn enige geluk was, hielp ze hem om het verlies van zijn vrouw te verwerken. Ze steunde haar vader en hield van hem en hij gaf haar al zijn liefde. Maar het noodlot van Anna en Patrick wierp voorgoed een schaduw van stil verdriet over hen beiden.
Carl en zijn vrouw bleven wonen in hun flat op de eerste verdieping en Anna vond een baan.
Op termijn werden ze rijk en konden ze alles kopen wat ze maar wilden. Martha’s dood kwam hard aan en Patricks noodlot maakte het weinige geluk dat ze nog hadden helemaal stuk. Ze kwamen stilzwijgend overeen dat ze geen kinderen meer wilden. Deze wereld is geen plek voor kinderen.
Carl en zijn vrouw en dochter bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Martha’s gezondheid verbeterde aanzienlijk in het warme klimaat en haar charmante lach liet niemand onberoerd. Uiteindelijk hadden ze genoeg geld gespaard om een klein café te kopen, dat Anna nu runt. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land en denkt nooit meer terug aan wat er met zijn zoon was gebeurd. Nou, bijna nooit…
Carl en zijn vrouw en dochter bleven in hun flat op de eerste verdieping wonen en Anna vond een baan.
Hoewel de zwakke gezondheid van Martha een bron van zorgen bleef voor haar ouders, hadden ze genoeg geld voor haar behandeling en werden ze gelukkig van haar vrolijke gelach. Zonde dat de zaken niet anders uitdraaiden voor Patrick. Zijn familie miste zijn jeugdige idealisme en ambitie.
Carl en zijn vrouw en zoon bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.
Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Uiteindelijk hadden ze genoeg geld gespaard om een klein café te kopen, dat Anna nu runt. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land, al kan zijn werk hem er niet van weerhouden aan de lach van zijn dochter te denken. Af en toe zondert hij zich af om alleen te zijn met zijn gebroken hart en te huilen zonder dat iemand het ziet…
Carl en zijn vrouw en zoon bleven wonen in hun flat op de eerste verdieping en Anna vond een baan.
Patricks vijandige gedrag werd uiteindelijk ondraaglijk en zijn ouders slaakten een zucht van opluchting toen hij naar het front vertrok. Die opluchting veranderde al gauw in radeloosheid toen hij vermist raakte. Helaas ontdekten ze nooit wat er met ‘m was gebeurd. Hoewel ze uiteindelijk rijk werden en alles konden kopen wat ze wilden, kwam Martha’s dood hard aan en maakte Patricks noodlot het weinige geluk dat ze nog hadden helemaal stuk. Ze kwamen stilzwijgend overeen dat ze geen kinderen meer wilden. Deze wereld is geen plek voor kinderen.
Carls opmerkelijke vasthoudendheid en trouw aan zijn baan werden mooi beloond.
De staat had eindelijk zijn ideale werknemer gevonden: een man zonder twijfels, spijt of emoties! Carl werd verkozen tot de Gouden Standaard van Burgerschap in een nieuw kloonexperiment en al waren duizenden klonen van Carl aan het werk. De originele Carl stierf in het proces, maar niemand liet een traan voor hem, want er was geen plaats voor spijt in de Prachtige Toekomst van de Grote Staat. Alleen geluk en altijd hard zijn!
Dankzij de inspanningen van duizenden mensen als Carl Stein bleef het staatsapparaat groeien.
De beweging Nieuwe Toekomst werd verpletterd en alle leden werden opgepakt. Sommigen van hen stierven in de mijnen; de anderen lieten het leven tijdens hun straf of werden geëxecuteerd. Hun zwakke stem werden overstemd door een kakofonie van motto’s en slogans. Dissidentie werd genadeloos uitgeroeid en de burgers waren eensgezind: geen twijfels, geen terughoudendheid, geen onnodige vragen. Is dat niet wat geluk is?
De emigratiepoging mislukte.
Carl werd niet gewoon gearresteerd; hij werd ter plekke geëxecuteerd als verrader en staatsvijand. Het noodlot van zijn gezin werd breed uitgesmeerd in de pers en hun dood werd als voorbeeld gebruikt voor wat er gebeurt met mensen die proberen te vluchten. Ten langen leste viel het ijzeren gordijn.
De geruchten over gas dat mensen veranderde in patriottische zombies en massavernietigingswapens bereikten het front.
Uit angst, smeedden officieren van beide kanten plannen voor een staatsgreep. Maar na de arrestatie van alle ministers en de aankondiging van het einde van de oorlog verloren ze de controle. Massale desertie in beide legers leidde tot chaos en plunderaars en bandieten veroverden het wapenarsenaal van beide naties en grepen de macht. Helaas maakte de constante verandering van de macht in beide landen het onmogelijk de economie te redden. Werkloosheid, overbevolking en honger bevinden zich nog steeds op een epidemisch niveau.
De hele buurt kwam kijken hoe Carl in de politiewagen gesleurd werd.
Zijn gezicht hing vol bloed en in zijn broek zat een gat waar de sleutels van het gebouw hadden gezeten, want de politie had ze er met de stof uit gerukt. Aan het bittere einde van zijn korte leven stond Carl stil bij wat er met zijn gezin was gebeurd. Geen enkel gezinslid van Carl haalde het einde van het jaar.
De oorlog duurde decennia en herleidde het volk tot een homogene brij.
Elke dag stierven duizenden weerbare jongeren in de zinloze slachting. En elke technologische, medische en landbouwkundige vooruitgang werd opgeofferd in de naam van het geweld.
De vonken van de beweging Nieuwe Toekomst wakkerden geleidelijk aan tot de vlammen van een revolutie en er kwam een eind aan de tirannie van de Wijze Leider.
Het duurde jaren om het enorme bureaucratische apparaat te vernietigen, maar eindelijk konden mensen weer op beide oren slapen. Vrijheid van meningsuiting en het recht op privacy waren de eerste rechten die de nieuwe democratische overheid weer invoerde. Ambtenaren die hun positie misbruikten, werden gearresteerd en opgesloten in cellen die tot dan bevolkt werden door politieke gevangenen. De revolutie kostte echter ook aan veel eerlijke mensen het leven. Maar men kan geen omelet maken zonder eieren te breken, nietwaar?
Onverwacht kwam er een kentering in de situatie toen beide partijen een ultima ratio hadden.
Beide partijen waren bang die te gebruiken. Maar de angst dat de vijand een beroep zou doen op de nucleaire club was groter. Dat leidde tot een staking van de militaire operaties en decennia later werd met tegenzin een vredesakkoord getekend. Beide landen slaagden in hun economische omschakeling, zij het niet in één keer. De zoektocht naar een externe vijand hield echter nooit op.