Carl en zijn vrouw en zoon bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.

Carl en zijn vrouw en zoon bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel. Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Uiteindelijk hadden ze genoeg geld gespaard om een klein café te kopen, dat Anna nu runt. Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land, al kan zijn werk hem er niet van weerhouden aan de lach van zijn dochter te denken. Af en toe zondert hij zich af om alleen te zijn met zijn gebroken hart en te huilen zonder dat iemand het ziet…