Carl en Patrick bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel.

Carl en Patrick bereikten de grens, waar ze begroet werden door vriendelijke gezichten, schone straten en een prachtige blauwe hemel. Zodra ze niet meer vreesden voor hun leven, beseften ze dat het mogelijk was om zonder constant toezicht te leven, wat een bevrijding! Patrick studeerde af aan het plaatselijke college en werd een succesvolle architect die prachtige huizen ontwierp. (Hij kon zich er nooit toe zetten een flatgebouw te ontwerpen.) Carls ervaring in het catalogeren van gegevens en observeren van anderen kwam ook goed van pas. Hij is nu de beste bibliothecaris van het land. Helaas is hij ook hopeloos ongelukkig. Het verlies van zijn dochter en vrouw vervulden hem met intense pijn en Patrick, die Carl de schuld gaf voor hun dood, weigerde ooit nog tegen zijn vader te spreken.