Profil

Wszystkie wpisy.

1387wpisów
Strona 12 / 28
Sortuj
Rachunki50Efekty35Dyrektywy7Ekonomia377Historie131Przedmioty ekwipunku104Śledztwa21Poczta48Przechodnie1Osoby93Dowody195Działania gracza92Zadania149Badania32Teksty11721Osiągnięcia52
Śledztwa

List

Drogi Synu, jeśli to czytasz, to ja pewnie już nie żyję. Wybacz mi, że trzymałem Cię na dystans i że przez ostatnie lata nie byliśmy ze sobą tak blisko, jak niegdyś. Może w to nie uwierzysz, ale zrobiłem to, aby Cię chronić. Nawet moja śmierć służy temu celowi – ochronie mojego syna... Nie wiem, kto oprócz Ciebie przeczyta ten list, więc nie mogę odpowiedzieć w nim na wszystkie pytania. Dlatego ukryłem te odpowiedzi w specjalnych skrzynkach ukrytych w budynku Ministerstwa. Tylko Ty możesz je otworzyć – ich zamki są zakodowane tak, aby odblokować je mogła wyłącznie Twoja biometria. Mam nadzieję, że uda Ci się je zgromadzić i podejmiesz właściwą decyzję. Pierwszą skrzynkę powinieneś otrzymać razem z tym listem. Pozostałe musisz odnaleźć sam. Pamiętaj, aby nikomu nie ufać, Evanie! Żałuję, że pozostawiam Ci takie ponure dziedzictwo... Powodzenia i... kocham Cię, Synu.

Otwórz akta
Śledztwa

List

Hemnitz ma niezwykły talent do liczb i jest bardzo oddany swojej pracy. Gdy dołączałem go do zespołu pracującego nad projektem Heimdall, nie miałem pojęcia, jakim cennym okaże się nabytkiem. Wielokrotnie powtarzałem mu, że jego talent marnował się na pierwszym piętrze i że powinien pracować nad statystykami. Jego jedyną odpowiedzią był uśmiech. Czasem mam wrażenie, że jest jedyną osobą, jakiej mogę ufać... Gdybym nie wiedział, kim jest naprawdę i do czego jest zdolny, z pewnością zaprzyjaźniłbym się z nim bez chwili wahania.

Otwórz akta
Śledztwa

List

Chcę cię przeprosić, Evanie. Byłem złym ojcem. Nie było mnie przy tobie, gdy mnie potrzebowałeś. Nie mam mnie przy tobie również teraz, gdy tkwisz w samym środku tego zamieszania związanego z walką o władzę w Wewnętrznym Kręgu. To przeze mnie zostałeś w to wszystko wciągnięty. Moja ambicja i nieprzeparte, samolubne pragnienie sprawiedliwości naraziło twoje życie na niebezpieczeństwo. Nie daj się zwieść, synu. Ministerstwo to otchłań, która pożera duszę i wciąga każdego w samo serce burzy – świat wypaczonego pojęcia dobra i zła. Ale nie zamierzam przepraszać za to, co zrobiłem. Nie. Mam tylko nadzieję, że wybaczysz mi za to, co musiałeś zrobić – lub za to, co zrobić będziesz musiał. Jest mi bardzo przykro.

Otwórz akta
Śledztwa

List

To mój apel do ciebie, mój synu. Nie wiem, czy kiedykolwiek przeczytasz te słowa. Możliwe, że to wyznanie trafi w pustkę... Ale muszę wyznać ci mój najstraszliwszy sekret. Twoja matka... To ja ją zabiłem. Nie, nie pociągnąłem spustu ani nic w tym stylu. Ale to ja podpisałem okólnik zezwalający na użycie pestycydów w sadach. Zginęła przez moją obojętność i gotowość do kompromisów z własnym sumieniem. W dniu jej śmierci miałem ją odebrać z pracy... Ale byłem zbyt zajęty, miałem wiele ważniejszych rzeczy na głowie... Gdybym postanowił zrezygnować z kariery w Ministerstwie, to bez problemu dostałbym skierowanie na każde stanowisko w dowolnym zakątku kraju. Często próbowałem usprawiedliwić się tym, że beze mnie łajdacy na szczytach władzy roznieśliby naszą ojczyznę na kawałki... Ale to są tylko wymówki. Byłem skończonym głupcem, który pozwolił na trucie obywateli... Twoja matka kupiła te jabłka od staruszki tylko po to, aby w ten sposób wesprzeć biedną emerytkę. Każdego dnia dziękuję niebiosom, że byłeś w tym czasie na obozie letnim. Wszystkie późniejsze zakazy sprzedaży jabłek były moimi desperackimi próbami odkupienia moich win – próbami, które niczego nie zmieniły...

Otwórz akta
Śledztwa

List

Pamiętam dzień, w którym ja i twoja matka wybraliśmy się na wybrzeże. Po twoich narodzinach wybrzeże bardzo się zmieniło, ale wtedy wciąż jeszcze było piękne i niezatrute paliwem z zatopionych wojskowych tankowców. Nie leżały na nim płonące zwłoki młodych żołnierzy, zarówno naszych jak i boreańskich, którzy zginęli w tej bezsensownej wojnie. W ten letni dzień twoja matka i ja wypiliśmy trzy butelki wina, pływaliśmy aż zrobiło się nam chłodno, a później ogrzaliśmy się w swoich ramionach pod wełnianym kocem. Pamiętam ten dzień tak wyraźnie, jakby to było wczoraj. Wtedy właśnie cię poczęliśmy i był to drugi najszczęśliwszy dzień w moim życiu. Bardziej szczęśliwy byłem tylko w dniu twoich narodzin.

Otwórz akta