Profil

Tüm kayıtlar.

Sayfa 13 / 20
Sırala
FaturalarEtkilerEkonomiHikâyelerEnvanter eşyalarıSoruşturmalarPostaKişilerKanıtlarGörevlerAraştırmalarBaşarımlar

Mektup

Sevgili oğlum. Bunu okuyorsan ben ölüyüm demektir. Son beş yıl içinde eskisi gibi yakın olmadığımız için seni bir kenara ittiğim için beni affet. Bana inanmayabilirsin fakat bu benim seni korumak için seçtiğim bir yoldu. Ölümüm bile bu amaca hizmet ediyor - oğlumu korumaya... Bu mektubu başka kim okur bilmiyorum o yüzden sana her şeyi yazmayı risk edemem. Bu nedenle tüm önemli eşyaları bakanlık boyunca özel kutulara yerleştirdim. Onları yalnızca sen açabilirsin: kutular senin biyometrine ayarlanmış durumda. Umarım hepsini birleştirerek en sonunda doğru kararı verebilirsin. İlk kutuyu bu mektupla birlikte edinmiş olmalısın. Geri kalanları kendin bulmak zorundasın. Şunu asla unutma Evan, asla hiç kimseye güvenme. Keşke sana daha güzel şeyler miras bırakabilseydim... Bol şans ve... Seni seviyorum oğlum.

Soruşturmalar

Mektup

Hemnitz sayıların delisi ve bu işte gerçekten tutkulu birisi. Heimdall projesine dahil ettiğimde, ne kadar değerli bir varlık haline gelebileceğini hayal bile edemedim. Yeteneğinin birinci katta boşa harcandığını ve istatistik verileriyle çalışması gerektiğini birçok kez söyledim. Sadece gülümsedi. Bazen düşünüyorum da... Sanırım güvenebileceğim tek kişi o. Gerçekten kim olduğunu ve neler yapabileceğini bilmeseydim, tereddüt etmeden onunla dost olurdum.

Soruşturmalar

Mektup

Senden özür diliyorum Evan. Ben kötü bir baba oldum. Bana ihtiyacın olduğun zaman yanında olamadım. Şu anda da seninle birlikte değilim, bu saçmalıkların ortasında, Beyin Takımı'nın güç savaşının içinde... Benim yüzümden buradasın, hırslarım ve önlenemez adalet arayışım, seni bu bencil tehlikenin içine soktu. Sakın ilüzyonlara inanma evlat, bakanlık tamamen bir delik, karadelik! Bu delik, ruhunu yer, emer, bitirir ve iyilik ve kötülük kavramlarının olduğu bir dünyaya, fırtınanın kalbine çeker. Ama yaptığım şey için özür dilemiyorum. Hayır. Sadece yaptığın bu büyük fedakarlık için beni bağışlayabileceğini umuyorum - ya da yapmak zorunda olduğun... Gerçekten çok üzgünüm evlat.

Soruşturmalar

Mektup

Bu senin için bir başvuru notu oğlum. Eline geçecek mi veya hiç okuyacak mısın bilmiyorum. Belki de bu itiraflarım boşuna gidecek... Ama sana en korkunç sırrımı söylemeliyim. Annen... Onu ben öldürdüm. Hayır, tetiği ben çekmedim ya da onun gibi bir şey yapmadım. Ancak pestisitlerin meyve bahçelerinde kullanılmasına izin veren genelgeyi imzalayan bendim. Kayıtsızlığım ve vicdanımdan taviz verme isteğim onun ölümüne sebep oldu. Öldüğü gün onu işten almam gerekiyordu... Ama çok meşguldüm ve yapacak çok önemli işlerim vardı... Bakanlıktaki kariyere sırtımı dönmek isteseydim, ülkenin herhangi bir yerindeki iyi bir işe rahatlıkla girebilirdim. Ben sık sık mazaretler buldum. Ben olmadan, tepedeki o kötü adamların ülkemizi paramparça edeceğini düşünüyordum... Ama bunların hepsi tabii ki mazeret... Nüfusun zehirlenmesine izin veren ilk aptal bendim... ... Elma satışlarındaki "yasaklar" benim umutsuzluğumun bir teşebbüsüydü ancak hiçbir şeyi değiştirmedi bu...

Soruşturmalar

Mektup

Annenle kıyıya gittiğimiz günü çok iyi hatırlıyorum. Doğduğun zaman her şey değişmişti, ama o zamanlar hala batık askeri tankerlerin yakıtıyla zehirlenmemiş bir sahilimiz vardı. Hem askerlerin hem de sivillerin yanık cesetlerinin olmadığı, o anlamsız savaşta ölenlerin olmadığı... O güneşli günde annen ve ben üç şişe şarap içtik ve ben de hava soğuyuncaya kadar denizde yüzdüm. Sonrasında kendimizi büyük ve yünlü bir battaniyenin altında ısıttık. O günü, sanki dünmüş gibi net bir şekilde hatırlıyorum. Çünkü seni düşündüğümüz gün hayatımın en mutlu ikinci günüydü. İlki ise doğduğun gün...

Soruşturmalar