Hej! Czy to nie ciebie niedawno przenieśli na to piętro? Eee...

Fiuu! To dobrze. Nie rozumiem ani słowa z tego naukowego bełkotu!

Więc jak tu pracujesz?

Uwielbiam mężczyzn, którzy są tacy konkretni! Niestety, muszę już iść. Jestem pewna, że poradzisz sobie beze mnie!

Do zobaczenia!

Och, na pewno się zobaczymy! Takie ciacho zasługuje na uwagę...

Nikt nic nie mówił?

Nie. Nigdy nie słyszałem, żeby ktoś otrzymał instrukcje przed przeniesieniem na nowe stanowisko.

A niech to... No cóż... Mamy tu klony.

Tak, zauważyłem.

Dobrze... Więc będziesz wgrywał im różne głupoty, dostrajał je... Po prostu masz pilnować, żeby nie były kompletnymi głąbami i były w stanie wykonywać swoją pracę.

To wszystko?

Mniej więcej! Tu jest twoje stanowisko pracy. Myślę, że jesteś wystarczająco bystry, żeby zorientować się, jak to wszystko działa.

Nie pomożesz mi?

Umówiłam się ze sprzątaczką z 17. piętra na boreański manicure. Myślisz, że twoje klony interesują mnie bardziej od moich paznokci?

Trudne pytanie!

Wyjątkowo! Ja idę na 17. piętro, a ty pomyśl nad odpowiedzią. I nie zaniedbaj pracy!

Ukończyłem pierwsze zadanie!

Aleś ty bystry! Pracuj tak dalej, a dostaniesz wypłatę!

I co dalej?

No cóż... Możesz jeszcze popracować, jeśli chcesz zarobić więcej pieniędzy... Szczerze mówiąc, nie zastanawiałam się, co dalej.

Amelio, przeszłaś już testy osobowości?

Te, do których zmusza wszystkich Weinberg?

Tak. Też dostałem skierowanie. Nie wiem, jak się do tego przygotować.

Słucha, to jakaś głupota! Zapytali mnie, co jest najdroższe na świecie. Powiedziałam, że perfumy Pożądanie z Trzeciej Fabryki Perfum. I to była błędna odpowiedź! Wyobrażasz sobie?!

Tak, poznałem człowieka, który miał wiele ciekawego do powiedzenia – może będziesz zainteresowana. Organizacja nazywa się Słowo Wodza. Promują samorozwój poprzez bezwarunkowe przestrzeganie słów naszego Wodza.

Brzmi interesująco, ale czy jesteś pewny, że to dobry pomysł?

Amelio, znalazłem jedną bardzo interesującą opcję! Odwiedził mnie w moim mieszkaniu mężczyzna z ulotką o kurach rozwoju osobistego. Był dobrze ubrany i sprawiał wrażenie godnego zaufania – myślę, że warto tego spróbować.

Brzmi interesująco, ale czy jesteś pewny, że to dobry pomysł?

Porozmawiajmy później. W tej chwili jestem zajęty.

Co myślisz o naszych współpracownikach?

Obiecujesz, że nikomu nie powtórzysz?

Przyrzekam.

Boję się, że wszyscy tu mogą być szaleni!

Dlaczego?

Przez tę naukę poluzowały im się klepki. Niedawno przyszłam do pracy w bluzce z bardzo głębokim dekoltem i nikt nie zwrócił na to uwagi!

Jak dostałaś się do Ministerstwa?

Przecież muszę gdzieś pracować! Choć właściwie nie wiem, po co... Bez pracy też by mi było dobrze.

A jak dostałaś się tutaj?

Tatuś mi pomógł po tym, jak ukończyłam instytut. Powiedział, że to ciepła posadka i że sobie poradzę.

I?

Jestem tu dopiero od miesiąca. Posadka jest ciepła.

Ale radzisz sobie, tak?

No przecież nie jestem głupia!

Wpadł już ci ktoś w oko?

A ty nie jesteś żonaty?

Eee...

Spokojnie, nie jesteś w moim typie. Chodzi o to, że... Tutaj wszyscy są tacy mądrzy! Błeee!

A ja nie jestem jednym z nich?

Nie obrażaj się, misiu! Po prostu czuję się, jakbym była tu najgłupsza, i to jest niesprawiedliwe! Nie moja wina, że nasi profesorowie wystawiali oceny bez egzaminów!

Tak! Mogłabyś zapisać się na jakieś kursy, poznać nowych ludzi, nawiązać kontakty i odnieść sukces!

W porządku! To dobry pomysł. Jeśli znajdziesz jakiś kurs samorozwoju, to dasz mi znać?

Nie wiem, muszę pomyśleć.