Tüm kayıtlar, sayfa 4

Carl, karısı ve çocukları, gülümsemelerin, temiz sokakların ve güzel mavi gökyüzünün bulunduğu sınıra geçmişti.

Yaşamları için endişelenmeyi bıraktılar ve sürekli denetim olmadan da yaşamanın mümkün olduğunu gördüler. Artık özgürdüler! Sıcak iklimde Martha'nın sağlığı önemli derecede iyileşti ve onun büyüleyici gülümsemesinin ulaşmadığı, dokunmadığı kimse kalmadı. Sonunda, Anna'nın idare edebileceği kadar küçük bir kafe açacak parayı biriktirdiler. Carl'ın verileri kataloglama ve diğerlerini gözetleme konusundaki deneyimi de çok kullanışlı hale geldi. Şu anda ülkedeki en iyi kütüphaneci ve oğluna ne olduğunu hiç düşünmüyor. Hatta neredeyse hiç ...

Carl, karısı ve kızı birinci kattaki dairelerinde kaldılar ve Anna bir iş buldu.

Martha'nın güçsüz bedeni ailesi için sıkıntı yaratmaya devam etse de, tedavisini karşılayacak kadar durumları iyiydi ve onun mutlu kahkahaları onları keyiflendirmeye yetiyordu. İşlerin Patrick için de iyi gitmesini istemişlerdi fakat öyle olmadı. Onun çocuksu aşırılıklarını ve başarılarını hep özlediler...

Carl, karısı ve oğulları ilk kattaki dairelerinde kaldılar ve Anna bir iş buldu.

Bununla birlikte, Patrick'in düşmanca eğilimi dayanılmaz hale geldi ve ailesi, o cepheye gittiğinde rahat bir nefes aldı. Savaşta kayıp olduğu bildirildiğinde rahatlama korkuya dönüştü. Ne yazık ki, ona ne olduğunu hiçbir zaman bulamadılar. Sonunda zenginleştiler ve istedikleri her şeyi satın alabildiler. Yine de Martha'nın ölümü onları çok etkiledi ve Patrick'in akıbeti de eski mutluluklarından geriye kalan her şeyi alt üst etti. Bu acımasız dünyanın çocuklar için uygun bir yer olmadığını düşünerek, bu dünyaya başka bir çocuk daha getirmemeyi sessizce kabul ettiler.

Carl'ın dikkat çekici kararlılığı ve işine olan sadakati fazlasıyla ödüllendirildi.

Devlet, nihayet ideal çalışanı buldu: Şüphe etmeyen, pişman olmayan, ya da farklı düşüncelere düşmeyen! Carl, yeni bir klonlama deneyinde Vatandaşlığın Altın Standardı olarak seçildi ve binlerce Carl üretimine başlandı. Gerçek Carl bu süreçte öldü ancak kimse onun için ağlamadı. Çünkü Yüce Devletin Harika Geleceği için pişman olunacak bir zaman yoktu. Sadece mutlu olunmalıydı! Her zaman ve daima!