Teksty.

9735wpisów

Nie powinnaś się tym interesować, Anno. Ministerstwo Porządku wie najlepiej, kto jest winny.

Nie powinnaś się tym interesować, Anno. Zostaw to w spokoju.

Nie powinniście rozmawiać o tajnych sprawach związanych z bezpieczeństwem wewnętrznym przez telefon, nawet szyfrem.

Nie powinniśmy rozmawiać. Niech pan weźmie prezent dla mojego idola.

Nie powinno to was interesować, towarzyszu! Za mało macie swoich własnych zmartwień?

Nie pozostawiasz mi wyboru, synu. Opamiętaj się! Jesteś jeszcze za młody, by pojąć o co tu tak naprawdę chodzi.

Nie pracuje

Nie pracuję. Jestem na zwolnieniu ze względu na zdrowie. Zostaję w domu i opiekuję się naszym synem.

Nie przejmuj się, zrobię z nim porządek. Nie tknie cię!

Nie przeszkadzajcie mu w jego obowiązkach. Wkrótce opuści wasz budynek.

Nie przeszkadzajcie mu w jego obowiązkach. Wkrótce opuści wasz budynek.

Nie przeszliście procedury ustalania lojalności. Popełniliście zbyt dużą liczbę wykroczeń.

Nie przyjmuję prezentów od podejrzanych typów.

Nie przyszedłem z pustymi rękoma.

Nie pytam z ciekawości. Chcę panu pomóc.

Nie raz muszę przez to łamać zasady.

Nie robi mi różnicy, co przekładam ze sterty na stertę: raporty o tym, jak świetnie żyje się w naszym kraju, czy certyfikaty zgonu.

Nie robi niczego złego, ale państwo i tak zawsze podejrzewa go o najgorsze.

Nie robiłbym tego na pana miejscu. Ta mikstura jest eksperymentalna, przecież nie wymyślili sobie tego dawkowania...

Nie rozumie pani, że prawo obowiązuje każdego? Jest pani wspólniczką!

Nie rozumiem pytania, towarzyszu Karl.

Nie rozumiem, co się stało...

Nie rozumiem, dlaczego wszyscy tak lubią te tabletki.

Nie rozumiem, gdzie leży problem? Nie może pan tego zrobić dla swojego dziecka?

Nie rozumiem, jak działa gospodarka... I tak jestem za stara na takie machloje. Sporo już z Markiem przeżyliśmy.

Nie rozumiem. Czy to jakiś żart?

Nie sądzę, żeby jego szalone wynalazki zasługiwały na państwowe finansowanie.

Nie sądzę, żebym mógł panu pomóc. Ale nigdy nic nie wiadomo... Popytam.

Nie sądziłam, że doktor okaże się taki słaby.

Nie sądziłem, że upadnie pan tak nisko, by sprzedawać chemikalia...

Nie skorzystam.

Nie słyszał pan, że to biała śmierć?

Nie sprawia kłopotów

Nie sprzedaję niczego na kredyt!

Nie stać mnie na opłacenie czynszu.

Nie tak łatwo zdobyć alkohol.

Nie tak szybko! To duża suma...

Nie tego oczekiwałem, gdy zgłaszałem się do tej pracy.

Nie teraz, Marto.

Nie to miałem na myśli. Po prostu rzadko mamy tu gości zza granicy.

Nie to nie.

Nie to, co kiedyś.

Nie trzeba było atakować policjantów! On był jakiś głupi?

Nie trzeba było daleko szukać, żeby się o tym przekonać. Wystarczyło zjeść z nami kolację.

Nie trzeba, panie Krętaczewski. Poradzę sobie z tym.

Nie twój problem, tak?

Nie tylko ja postępuję tu nieuczciwie. Jej mąż nie dostaje grosza z tego, co jej płacę.

Nie tylko należał do mojej rodziny – wybudowali go mój pradziadek i jego syn!

Nie udało mi się poprawić stosunków z moją rodziną.

Nie udało mi się ustawić właściwej częstotliwości.