Teksty.

9735wpisów

Jak się pani miewa?

Jak się pani podoba nasza pogoda?

Jak się pani podoba nasze bezlitosne lato?

Jak się pani podoba pogoda?

Jak się panu u nas podoba?

Jak się trzyma?

Jak skończycie, wrócimy do naszej rozmowy.

Jak śmiesz odzywać się w ten sposób do państwowego urzędnika, marynarzu!

Jak śmiesz odzywać się w ten sposób do państwowego urzędnika, marynarzu!

Jak śmiesz znieważać weterana wojennego! Nie bądź taki bezczelny, gryzipiórku!

Jak tak dalej pójdzie, to na uczelni nie zostanie ani jeden student...

Jak to „uciec”? Gdzie, przed czym?

Jak to „wyprowadził się”? Sam z siebie? Jesteście tego pewni? Możecie to potwierdzić?

Jak to jest być na wojnie? Strasznie?

Jak to miło z pana strony!

Jak to możliwe, tatusiu?

Jak to możliwe?

Jak to możliwe? Przecież pomógł nam pan... Przecież zrobił pan tak wiele!

Jak to możliwe? Wygląda pan...

Jak to mówią, artysta musi przymierać głodem.

Jak to mówią, Północną Boreę łatwo znaleźć, trudno się do niej dostać, a uciec z niej w ogóle się nie da.

Jak to odeszła? Dokąd?

Jak to odeszła? Dokąd? I gdzie jest Markus?

Jak to odeszła? Dokąd? Kiedy wróci? I gdzie jest Markus?

Jak to pan nie ma?! Niech mi ją pan natychmiast odda albo pan pożałuje!

Jak tylko Anton będzie bezpieczny, dam ci ten lek.

Jak tylko je zdobędziecie, zadzwońcie do mnie. Jakieś pytania?

Jak tylko wsiądzie pan do naszego wozu, dostanie pan zawału serca, a my zabierzemy ciało do kostnicy. Jakiekolwiek ciało. Moja siostra tam pracuje,…

Jak tylko z głośników popłynie nasz program, pieniądze wpłyną na twoje konto.

Jak tylko zamknę oczy, to od razu przychodzą mi do głowy same straszne myśli...

Jak tylko zamykam oczy, widzę tych drabów wywlekających z domu poprzedniego zarządcę.

Jak tylko zbierzecie dowody nielegalnej działalności, piszcie raport, a resztą zajmie się policja.

Jak udawanie niemego rewolucjonisty miałoby zapobiec dalszemu przelewowi krwi?

Jak uniknął eutanazji?!

Jak więc otwiera pan te „rezerwy”, kiedy pacjent jest ciężko chory?

Jak wspominałem, służyłem w kuchni polowej. Była zima, surowe warunki. Wróg nas otoczył i odciął od zaopatrzenia.

Jak zabrać kamerę?

Jak żeś mnie słuchał? A może nie potrafisz liczyć?

Jak?

Jak?

Jak?

Jak?

Jaka książeczka? Nie przypominam sobie, żebym cokolwiek od pana pożyczał...

Jaka okazja?

Jaka piękna byłaby z nich para! Mieliby dzieci i żyli długo i szczęśliwie...

Jaka szkoda, że pan nie ma pianina. Grałbym na nim dniami i nocami. I dobrze za nie zapłacił!

Jaka ulga! Dziękuję! Powinniśmy to uczcić!

Jaka żurawina, tato?

Jakaś kobieta.

Jakaś paprotka.