Buyurun?

Buyurun?

Yan kompartmandaki kişinin soyadının sizinle aynı olduğunu fark ettim. Akraba mısınız?

Evet, kendisi benim ezik kardeşim olur.

Mirastaki payını almaya gidiyor.

Biri mi öldü?

Evet, babamız öldü. Sadece ben ve kardeşim kaldık.

Duyduğuma üzüldüm.

Teşekkürler.

Miras büyük mü?

Pek sayılmaz. Harabe ev ve bir parça arazi, hepsi o kadar.

Kiminin çöpü kiminin hazinesi...

Yani mirasın peşine düşmeyecek misiniz?

Uğraşmaya değmez. Ama ben olmazsam kardeşim hiçbir şey alamayacak.

Neden?

Babamın vasiyeti böyleydi.

Sadece vasiyetnamede belirtilen devlet tahvilinin her iki yarısını da ibraz eden kişi mirası alabilecek.

Bir yarısı bende bir yarısı da kardeşimde.

Öyleyse neden kendi payınızı kardeşinize vermiyorsunuz?

Bu yolculukta aramızın düzeleceğini düşünmüştüm.

Aranız o kadar mı bozuk?

Evet, uzun zamandır konuşmuyorduk.

Ona bir şey mi yaptınız, yoksa tam tersi mi oldu?

Sanırım ondan daha iyi bir hayat yaşadığım için bana kızgın.

Mirastaki payınızı ona vermeniz için iyi bir sebep daha.

Öyle yapmayı düşünüyordum zaten.

Peki sizi durduran ne?

Kardeşimin tüm hayatını başkalarından medet umarak geçirmesi.

Her zaman birilerinin gelip dertlerine derman olmasını bekler.

Annem ona oyuncak alırdı, babam ona ev alırdı, abimiz ona borç para verirdi ve şansı yaver gider, piyango kazanırdı...

Sürekli bizim korumamız altında olduğundan hiç kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenemedi.

Kendi hayatının sorumluluğunu asla kendisine almadı.

Tek bildiği şey başkalarından bir şeyler istemek, kendi kılını kıpırdatmamak. Oysa ki acımasız felek bir gün tokadını atacak...

Yani bu mirasın ona fayda sağlamayacağını mı düşünüyorsunuz?

Evet, o mirası alırsa çocuksu bakış açısı daha da pekişecek.

Sanırım haklısınız. Zorluklarla karşılaşmadan büyümek mümkün değil.

Bu yüzden hala tereddüt ediyorum.

Haklısınız, dünya acımasız.

Ancak ben ailelerin görevinin bu acımazlığa karşı bir nebze olsun merhem olmak olduğunu düşünüyorum.

Tam da bu yüzden payımı kardeşime vermeyi düşünüyordum.

Umarım iki kelam etmeyi başarabiliriz.

Neden?

Bence sizinle konuşmak istiyor.

Neden böyle düşünüyorsun?

Öyle hissettim. İlk adımı atmaya cesaret edebileceğinden emin değilim ama.

Hep böyle davranır zaten. Alıştım artık.

Gidip onunla konuşayım o zaman.

Zaman öldürmek için gazete olsa iyi olurdu, elimdeki gazeteyi baştan sona 3 kez okudum bile...

Size yeni bir gazete tedarik edebileceğimi sanmıyorum.

Yeni olmasına gerek yok! Önceki olaylara dönüp bakmak da eğlenceli olabilir diye düşünüyorum.

Bu işinize yarar mı?

Mükemmel! Teşekkürler!