TANIŞ

Ben Hector Medina, apartman yöneticisiyim.

Ben de Gertrude Danson. Tanıştığıma memnun oldum, Hector.

Ne işle uğraşıyorsun? Raporuma eklemem gerekiyor.

Hemşireyim.

Yani, hastanede çalışıyorsun?

Bunu söyleyemem Hector. Devlet sırrı.

Kocanı seni döverken gördüm.

Bu seni bağlamaz Hector, yani lütfen bundan uzak dur. Bir şey bildiğin yok, anlamazsın da, sana bir şey anlatmayacağım.

Ve unutmadan Hector: gördüklerini unut ve bir daha asla devlet memurlarını gözetleme.

Ama bu benim görevim.

Lütfen, tartışmaya gerek yok. Kocamı seviyorum, o muhteşem bir adam.

Ailemiz hakkında bilmen gereken tek şey bu.

Kocan bana babası ve işin hakkında bir şeyler anlattı. Lütfen, bana yardımcı ol.

Öyleyse biliyor musun? Sevgili kayınpederimin Mutlu Uyku prosedüründen sağ çıkmasına ben yardım ettim, evet.

Evet, ötenazi merkezinde çalışıyorum, ve evet, her gün vatandaşlarımızı öldürüyorum.

Bu bir katil gibi hissetmeme neden oluyor Hector. Suçluluk duygum katlanılamaz oldu, ve kocamdan beni dövmesini isteyerek kendimi cezalandırıyorum.

Bununla başa çıkabilmemin tek yolu bu.

Yani, bana yardım edebilir misin? Lütfen ölmek istemiyorum.

Hector, ama senin endişelenecek bir şeyin yok ki, 80 yaşındaymışsın gibi gözükmüyorsun bile. Neden bahsediyorsun?

Koduğumun bürokrasisi!

Bir hata yaptılar ve şimdi herkes beni 85 yaşında sanıyor! Çoktan emir verildi: Yarım kalmış işlerimi tamamlayıp Ötenazi Merkezi'ne gitmem gerekiyor.

Anladım. Orada 85'ten daha genç gösteren insanlar gördüm... Ve hepsini de öldürmek zorunda kaldım.

Lütfen, Gertrude! Yalvarırım. Sen acımasız bir katil değilsin.

Hayatın zor Gertrude, ama muhteşem bir insansın.

Kocaman bir yüreğin var.

Tamam, tamam...

Sana yardım edeceğiz.

Seni merkezde karşılayacağım ve kocam seni morga götürüp yurtdışına paketleyecek. Yanında paran olduğuna emin ol.

Morg mu?

Bir kutu uyku ilacı vereceğim, morgda uyanacaksın ve kocam gece gelip seni alacak.

Bize güvenmen gerek, Hector.

Acımasız yaz ayımızı nasıl değerlendiriyorsun?

Ailelerin "Sıkı giyin" tavsiyesi her havada geçerli.

Değil mi! Çocukluğumuzdan beri onlarca nasihat işitiyoruz, ama hiç bir işe yaradığını görmedik.

Genellikle, ailelerimizin bilgelikleri çok geç anlaşılıyor.

Ve aksine, unutsak daha iyi olacağını bilmemize rağmen bu sözleri unutmuyoruz.

Ben çocukken, şarkı söylemeye bayılırdım. Ama annem şarkıcı olmanın saygıdeğer bir iş olmadığını söyledi.

Ben de tıp okuluna gittim. Müziğe bayılıyorum ama artık şarkı söylemiyorum.

Sağlık hizmetlerine daha fazla para sağlamaya başladıklarını duydum.

Doğrudur, sonunda tek kullanımlık eldiven ve iğnelerimiz oldu. Fakat ne yazık ki, iğneler daha hızlı köreliyor, bu da onu daha çok acı verici bir hale getiriyor.

Duydum ki ilaç kodamanlarının bir konferansı olacakmış.

Gerçi bu yıl, bazı üçkağıtçılar bölümlerden birine el koydu, torpille kayıt oldular ve şimdi çılgınca şeyler yapıyorlar.

Tezlerini okuduktan sonra gülmekten öldüm.

Bir düşüneyim... "Kan hastalıklarının tedavisi için vatan toprağını kullanma" ile ilgili bildirileri hakkında ne düşünüyorsun.

Ya da, "Erken bunama için pelin bitkisi kullanmanın 10 yolu" hakkında? Ayrıca, resmi bölümünde kendilerine has tuhaflıkları var.

Örneğin: "Solunum hastalıklarını kül çorbası ile tedavi etmek". Konuşmacının karısı bildiğim kadarıyla çorba fabrikası müdürü.

Etkileyici!

Ne oldu?

Kocam öldü!

Bu korkunç, kocam... ezildi!

Bir şey kocamı ezdi!

Uzanman gerek...

Ne oldu?

Tahtakuruları! Binamızda tahtakuruları var!

Tamam Gertrude, bunu halledeceğim.

Onları imha edebilir misin?