Tak?

Tak?

Zauważyłem, że mężczyzna w sąsiednim przedziale ma takie samo nazwisko jak pan. Czy jesteście spokrewnieni?

Tak. To mój brat nieudacznik.

Jedzie po swoją połowę spadku.

Ktoś umarł?

Nasz ojciec. Zostaliśmy tylko my dwa, ja i brat.

Przykro słyszeć.

Dziękuję.

Czy to duży spadek?

Nie. Zrujnowany dom i skrawek ziemi, to wszystko.

Ale dla niektórych osób nawet to jest fortuną.

Nie obchodzi cię spadek?

Więcej z nim kłopotów niż jest warty. Ale beze mnie mój brat nic nie dostanie.

Dlaczego?

Według testamentu ojca.

Tylko osoba, która przedstawi obie połówki dokumentu obligacji rządowych określonego w testamencie, może otrzymać spadek.

Ja i brat mamy po połowie.

W takim razie dlaczego nie oddasz swojej połowy bratu?

Chyba wciąż mam nadzieję... że ta podróż pomoże nam się pogodzić.

Pokłóciliście się?

Tak, nie rozmawiamy od bardzo dawna.

Zraniłeś go, czy na odwrót?

Myślę, że jest po prostu urażony, że moje życie potoczyło się lepiej niż jego.

Tym bardziej warto, żebyś przekazał mu swój udział w spadku.

Rozważam to.

Co cię powstrzymuje?

Fakt, że mój brat spędził całe swoje życie oczekując, że dostanie coś od innych.

Zawsze oczekuje, że ktoś przyjdzie i rozwiąże jego problemy.

Mama dawała mu zabawki, tata kupił mu dom, starszy brat pożyczał mu pieniądze, a szczęśliwy traf pozwoliłby mu wygrać na loterii...

Nasze ciągłe wsparcie sprawiło, że nie dorósł.

Nigdy nie nauczył się wziąć odpowiedzialność za swoje życie w swoje ręce.

Wie tylko, jak wymagać rzeczy od innych, a nie od siebie. Ale świat jest okrutny. Nie jest nam nic winny.

Wątpisz, że spadek mu pomoże?

Tak, obawiam się, że to tylko wzmocni jego infantylne spojrzenie na życie.

Może masz rację. Czasami potrzebujemy surowej lekcji, aby dorosnąć.

Dlatego ciągle się waham.

Masz rację, świat jest okrutny.

Ale nie sądzę, że zadaniem rodziny jest sprawianie, żeby był jeszcze bardziej okrutny.

Dlatego najprawdopodobniej oddam swoją część bratu.

Mam tylko nadzieję, że porozmawiamy.

Dlaczego?

Chyba zechce z tobą porozmawiać.

Tak myślisz?

Tak mi się wydawało. Ale nie wiem, czy odważy się zrobić pierwszy krok.

To brzmi zupełnie jak mój braciszek. Znam to.

W takim razie pójdę z nim porozmawiać.

Jak wiecie, dobra gazeta pomaga zabić czas, ale ja swoją przeczytałem już trzy razy...

Nie wiem, czy mogę zdobyć najnowsze wydanie.

Może być i stare! Spojrzenie wstecz na minione wydarzenia po latach czy miesiącach może być zabawne.

Czy to się nada?

Doskonale! Dzięki!