O, witam! Musisz być nowy.

O, witam! Musisz być nowy.

Zgadza się. Winston Smith. Szukam wagonu nr 7.

To ten. Bart musiał znowu zapomnieć wywiesić znak...

Jestem Peter. Kazali mi cię przeszkolić.

Będę cię zastępował?

Nie, jestem z drugiego wagonu. Pierwsza klasa!

Wrócę tam, jak skończę cię szkolić.

Dobra. Co mam robić?

To na początek... zastąp Barta, poprzedniego konduktora. Jest w przedziale konduktorskim, zaraz obok łazienki.

Dzięki, Peter. Pogadam z nim.

No jasne.

Radzisz sobie?

Do tej pory jest łatwo. Czemu zwalniamy?

Zatrzymujemy się na przystanku. Pasażer wsiada.

Sprawdźmy jego papiery.

Otwórz drzwi przedziału i poproś o dokumenty.

Znalazłeś błąd na bilecie?

Może kasjer się pomylił?

Może. A może to sygnał ostrzegawczy...

Posłuchaj. Dobrze nam płacą za odkrywanie brudnych sekretów.

Im więcej wyniuchasz, tym lepiej. Spójrzmy.

Zajrzyj przez dziurkę od klucza, czy nasz pasażer nie robi czegoś nielegalnego.

Zapomniałem ci powiedzieć. Za wszystko, co się dzieje w wagonie, odpowiedzialny jest konduktor.

Więc jeśli rzeczy w bagażu pasażera są znalezione w innym porządku niż były przed przeszukaniem, zgadnij na kogo spada wina?

Na mnie?

Trafiłeś! Więc zapamiętuj porządek brania rzeczy podczas przeszukania.

I nie możesz dać się na tym przyłapać.

Rozumiem.

Dobrze, dowiedzieliśmy się już dość, żeby złożyć dowody charakteru.

Chodźmy do konsoli. Pokażę ci, jak to się robi.

Ja będę pilnował, a ty poszukaj w torbie, czy nie ma nic dziwnego.

Używałeś kiedyś takich narzędzi?

Nie.

To bardzo proste. Naciśnij "Prześlij dowody charakteru", żeby wysłać wszystko, co wyskrobałeś na tego typa, do Ministerstwa.

Najważniejsze jest dobre wpisanie całych danych pasażera. Dasz radę?

Tak myślę.

No to zaczynaj, a ja pójdę odstawić wózek zanim ktoś się przystawi...

Kto to był?

Major Sargas, kierownik pociągu. Lepiej z nim nie zadzieraj.

Jest w czynnej służbie?

Co ty, tchórzliwy oficer tyłowy!

Takie słowa słyszałem tylko od wojskowych.

Przyłapałeś mnie. Zwolnili mnie, jak dostałem ranę.

Przykro słyszeć.

Nie martw się! Żyję tu jak w raju!

Życie cywila, każdego dnia nowe stacje, miasta, kobiety! Wojna daleko!

Dość pogaduszek, nie próbujmy cierpliwości szefostwa...

Zgoda. Gdzie odstawić ten wózek?

Ja to zrobię, a ty idź ustawić drugi przedział. Zaraz wsiada drugi pasażer.

Niedługo stacja, wsiądzie więcej pasażerów, ale nie o tym teraz...

To o czym chcesz rozmawiać?

Jest taka plotka... Czy to prawda, że nowym konduktorom daje się narkotyki, żeby nie zasypiali?

Tak, dostałem zastrzyk na ostatnim badaniu.

Sorry, że się wtrącam, ale nie tylko konduktorzy dostają te zastrzyki.

Wszyscy ważni urzędnicy je dostają. Też go niedawno dostałem.

Rozumiem... Chciałbym taki dostać...

Narkotyk jest w fazie eksperymentu, ale pewnie niedługo też dostaniesz.

No tak, ale wiesz jak to jest. Zanim go dostanę...

Co ci się tak spieszy?

Mam koszmary.

Próbowałem już wszystkiego. A to mi wygląda na doskonałe i, co najważniejsze, legalne rozwiązanie.

No, ale patrz jak się rozgadałem. Idź sprawdzić papiery tych nowych pasażerów.

Taa?

Przypomnij mi, co mam robić?

Porozmawiaj z poprzednim konduktorem tego wagonu. Jego przedział jest zaraz za łazienką.

Chyba czyta książkę.

Książkę? To na razie legalne.

Ale i tak zapisuj takie rzeczy w dossier, żeby złożyć dowody charakteru.

Może zapisuje kod szpiegowski na zaznaczonych stronach. Skąd możemy wiedzieć?

Dobrze. Co dalej?

Co dalej? Hmm... Nie podoba mi się ten pasażer. Odejdźmy na bok, mam pomysł.

Co robisz?

Mam plan: zaczekamy aż nasz pasażer pójdzie do łazienki, a potem przeszukamy jego bagaż.

Przeszukanie? Czy to legalne?

Jasne, że nie. A wiesz, dlaczego piszą prawa?

Dlaczego?

Żeby myśleli, że ich nie obserwujemy, i żebyśmy wiedzieli, że nie możemy się dać przyłapać.

Żeby żyli w ignorancji?

Trafiłeś! Widzę, że dobrze cię przypasowali na stanowisko, koleżko!

Idziemy!

Gotowe.

Świetnie, nowy pasażer zaraz wsiądzie...

Wow! Tak lepiej!

O czym ty mówisz?

Powaga? Otwórz oczy! Kurka, nie sądziłem, że takie kobiety jeżdżą trzecią klasą!

Aż mnie kusi się z tobą zamienić! Haha!

Masz na myśli pasażerkę?

Pasażerkę? Jak możesz nazywać takie cudo pasażerką?

Nie interesują cię kobiety W OGÓLE?

Acha, ty już kogoś masz? Masz, nie?

Nie, moja żona i dziecko zmarli.

Kurczę, nie wiedziałem... Wybacz.

No, ale praca to praca. Powinieneś sprawdzić jej papiery.

Tak, masz rację.

Peter, mam pytanie, czy mamy obowiązek karmić pasażerów?

Trudne pytanie.

Dlaczego?

Technicznie tak. Jest oddzielny wagon restauracyjny. Mamy nawet kucharza.

To gdzie haczyk?

Herr Major zabronił nam wpuszczać do niego pasażerów.

Dlaczego?

Zapytaj go, jak będziesz mógł.

Rozumiem.

Słuchaj, muszę ci dać klucz do tego wagonu. Co z nim zrobisz to już nie moja sprawa.

Co ci chodzi po głowie?

Co? Słuchaj, czy to mi się wydaje, czy kierownik pociągu powiedział, że jedziemy do strefy walki?

Chyba mnie to minęło. Dlaczego?

Po prostu zajrzałem do harmonogramu i nie powinniśmy jechać nigdzie BLISKO linii frontu.

Może mówił metaforą?

No nie wiem, nie podoba mi się to... Hej, zrobisz coś dla mnie?

Pewnie.

Pamiętasz, co ci powiedziałem o koszmarach?

Tak.

Na stacji jest sprzedawca. Możesz od niego coś kupić dla mnie?

Czemu sam nie kupisz?

To nie do końca legalne i już parę razy miałem kłopoty. Nie podarują mi znowu.

Jak to "nie do końca legalne"?

No bo to technicznie są narkotyki. Ale wszystko jest teraz zakazane. A ja bez tego nie zasnę.

Jakoś bym zasnął do stukotu kół, ale słyszałem, że musimy tutaj zostać przez co najmniej trzy dni.

A cisza... Jest najgorsza. Nie chcę obudzić pół pociągu wrzaskami.

Pomyślę o tym.

Mam to, o co prosiłeś.

Dzięki, Winston! Nie zapomnę o tym!

Teraz mam szansę przetrwać tę stację...

Mam to, o co prosiłeś.

Dzięki, Winston! Nie zapomnę o tym!

Teraz mam szansę przetrwać tę stację...

Wybacz, Peter, nie będę kupował nielegalnych substancji.

Dobra, rozumiem.

Peter, grasz w karty?

Czy gram w karty? Żartujesz?

Nasz kapitan stracił swoją ostatnią koszulę grając przeciwko mnie!

O co gramy?

Pamiętaj tylko, że będę bezlitosny.

To nie mój pomysł. Pasażer poprosił mnie, żebym znalazł mu kilku graczy.

Nie musisz nic dodawać. Wchodzę!

Peter, co wiesz na temat Berzinsa i Colta?

Nie no zgadnę: jeden z nich zasugerował, żebyś narobił kłopotów drugiemu?

Obaj to zrobili.

Nie daj się zwieść. Są nietykalni.

Obiecali sowitą zapłatę.

Możesz spróbować doprowadzić do aresztowania jednego z nich, ale to nie jest łatwe z pasażerami pierwszej klasy.

Dlaczego?

Są pod rządową ochroną.

Musisz złożyć trzy zgłoszenia zamiast tylko jednego.

Zedrzesz sobie buty, zbierając dowody.

A aresztowany wróci w mig. To dla nich zabawa.

Rozumiem, dziękuję.

Peter, potrzebuję rady.

Jasne, partnerze. Wal.

Mam trzech młodych gapowiczów sprawiających kłopoty. Masz pomysł, co z nimi zrobić?

Czyli tam się zalęgli?

To moi pasażerowie.

Rozpieszczone dzieciaki polityków i bogaczy.

Nie mogą się tu popisywać wśród swoich ludzi, więc poszli do wagonu trzeciej klasy.

Niech pomyślę...

Nie masz zbyt wielu legalnych opcji.

Możesz spróbować negocjować ze stróżami prawa.

Może się udać, jeśli masz z nimi dobre stosunki.

Druga opcja to złożenie doniesienia.

Ale tu jest problem.

Jaki problem?

Pasażerowie pierwszej klasy mają ochronę rządową.

System odrzuci dwa pierwsze zgłoszenia.

Naprawdę?

Tak, będziesz musiał zebrać taką ilość dowodów, żeby donieść na każdego z nich trzy razy.

Ale skoro teraz bawią się w TWOJEJ części pociągu, nikt nie zobaczy, jak przeszukujesz ich przedziały.

Pamiętasz, czego cię uczyłem, partnerze?

Tak.

Dzięki, Peter.

To już kończę.

No jasne.