Jak leci, partnerze?

Jak leci, partnerze?

Jakoś leci. Gdzie byłeś? Zaczynałem już myśleć, że coś ci się stało.

Co mi się mogło stać? Jestem po prostu zasypany pracą. Pasażerowie pierwszej klasy to nie bułka z masłem.

Kolejny dzień, kolejne zachcianki.

Myślę, żeby to rzucić.

Z powrotem na front?

Nie, ja już wywalczyłem swoje. Znajdę pracę w cywilu.

O matko! Dopiero teraz zauważyłem, że masz kota! Skąd go masz?

Wziąłem go ze stacji.

Upewnij się, że major Sargas go nie zobaczy.

Domyśliłem się, że tak powiesz.

Jak go nazwałeś?

Jack.

Ładny okaz. Czysta krew. Miałem takiego, jak byłem dzieckiem.

Mój syn ciągle namawiał mnie na kota... Więc zdecydowałem się wziąć tego.

Wygląda trochę słabo.

Też tak myślałem. Ale nie mam pojęcia, co z nim zrobić. Może nie powinienem był go brać...

Nie gadaj głupot. Wszystko ci powiem.

Kot potrzebuje kuwetę, miski na jedzenie i wodę plus jakąś zabawkę, żeby się nie nudził kiedy jesteś w pracy.

I z tego co widzę, już zajął twoje łóżko.

To mi nie przeszkadza. Już go nie potrzebuję.

Musisz go zabrać do weterynarza, na wszelki wypadek...

Ale prawie wszyscy są na froncie, razem ze zwykłymi lekarzami.

Tak, nie liczę na znalezienie weterynarza.

Dobra, muszę lecieć, zanim leszczyki z pierwszej klasy znów zaczną narzekać.

Cześć i dzięki, że wpadłeś.

Wróć, jeśli będziesz potrzebować więcej rad.

Dobrze.