Hm?

Hm?

Daleko pani jedzie?

Jak najdalej.

Nie jest pani stąd, prawda?

To aż takie oczywiste?

Bez urazy. Po prostu mówi pani prawie bez akcentu. O wiele lepiej niż pani towarzysz.

Moją rodzinę było stać na najlepszych nauczycieli.

Oczywiście. Przepraszam za kłopot.

Poprosili mnie, żebym zatrzymał panią razem z towarzyszem w pociągu aż do Kaspre.

Ale przecież my i tak planowaliśmy... Aaa... Czyli nas znaleźli.

Uciekacie przed kimś?

Tak. Bekir i ja się kochamy, ale nasze rodziny są przeciwne naszemu związkowi.

Wybrali męża dla mnie i żonę dla niego, kiedy byliśmy dziećmi. Nie mieliśmy więc innego wyjścia, jak tylko uciec.

Ale to wasi rodzice. Nie mogliście usiąść i szczerze wszystko wyjaśnić?

Nie rozumiesz. W naszej kulturze to się uznaje za wielką hańbę.

Skazano nas na śmierć.

To raczej nie powinniście jechać do Kaspre.

Tak, wysiądziemy w Agloe.

W takim razie życzę wam powodzenia.

Miłej podróży.

Hm?