Dobry, co mogę podać?

Dobry, co mogę podać?

Niczego nie potrzebuję, tylko się witam. Jestem Winston, nowy konduktor z wagonu nr 7.

Rozumiem... Szkoda. Jestem Tom. Kucharz.

Szkoda? Dlaczego?

Przepraszam, nie chciałem cię urazić. Po prostu myślałem, że będę tu karmił ludzi, ale pasażerowie do mnie nie przychodzą.

Twoja praca musi być dla ciebie bardzo ważna.

Tak jest. Mój brat służy w plutonie egzekucyjnym.

Jaki to ma związek?

Chcę robić coś zupełnie innego, wiesz? Chcę ludzi uszczęśliwiać, a nie...

Rozumiem, Tom. Chyba mogę ci pomóc.

Serio? Jeśli mi pomożesz, podzielę się z tobą małym sekretem.

Umowa stoi.

Cześć.

Co jest dzisiaj w menu?

To samo, co zawsze.

Przyprowadziłem ci klientkę, Tom. Powiedziałeś, że znasz jakiś sekret.

Myślę, że kierownik pociągu specjalnie nie pozwala pasażerom do mnie przychodzić.

Czasami tylko mi każe gotować dla więźniów i policjantów.

Dlaczego to zrobił?

Nie wiem, może się na mnie uwziął?

Chyba bardzo łatwo wypaść z jego łask.

Ale to nie wszystko.

Co jeszcze?

Raz upuścił klucz i nie zauważył.

Co otwiera?

Nie wiem, nie pasuje do żadnych drzwi tutaj. Może to coś z przodu pociągu.

Wydajesz mi się dobrą osobą, Winston, więc chcę ci dać ten klucz.

Dzięki, Tom.

Przyprowadziłem ci klientkę, Tom. Powiedziałeś, że znasz jakiś sekret.

Wielkie dzięki! Je z takim apetytem!

Co za kobieta!

Chciałbym ją lepiej poznać!

Co ja sobie myślę? Kobiety mnie nie lubią, szczególnie takie, jak ona...

Tom, jeśli to jest ten sekret, który mi obiecałeś powiedzieć...

Co? Nie. Chciałem powiedzieć coś innego.

Zamieniam się w słuch.

Myślę, że kierownik pociągu specjalnie nie pozwala pasażerom do mnie przychodzić.

Czasami tylko mi każe gotować dla więźniów i policjantów.

Dlaczego to zrobił?

Nie wiem, może się na mnie uwziął?

Chyba bardzo łatwo wypaść z jego łask.

Ale to nie wszystko.

Co jeszcze?

Raz upuścił klucz i nie zauważył.

Co otwiera?

Nie wiem, nie pasuje do żadnych drzwi tutaj. Może to coś z przodu pociągu.

Wydajesz mi się dobrą osobą, Winston, więc chcę ci dać ten klucz.

Dzięki, Tom.

I ci go dam, jeśli zapytasz tę panią o jej ulubione danie. Chcę ją zaskoczyć.

Z tobą nie ma łatwo, co, Tom? Dobra, dowiem się.

No i? Dowiedziałeś się czegoś?

Tak. Powiedziała, że od dawna nie jadła ciastek.

Zrobię jej najlepsze ciastka, jakie jadła w życiu!

Dzięki, Winston! Masz klucz.

Policjanci, którzy pilnują wagonu magazynowego, mówią, że muszę im przynieść obiad.

Jasne, właśnie ugotowałem. Masz.

Słyszałem, że mnie szukałeś?

Ja? Nie, nie szukałem. Kto ci tak powiedział?

Louisa, ta kobieta, która ci się spodobała.

Musiała się pomylić. Jest bardzo zestresowana.

Tak, bała się, że więzień będzie dla niej zagrożeniem.

Chciałbym jej jakoś pomóc.

Załatwiliśmy to.

Tom, mówiłeś, że twój brat jest w plutonie egzekucyjnym...

Tak.

Pomógłby uratować dwójkę dobrych ludzi, którzy mają kłopoty?

To zależy.

Z pociągu uciekł więzień.

To straszne!

Tak, i musimy się upewnić, że wszędzie będzie podany jako rozstrzelany.

A komu to pomoże?

Dwóm policjantom, inaczej dostaną sąd polowy.

Nie lubię ich. Są niemili.

Nie pomogę im.

Zbiegły więzień to mąż Louisy Manishek, tej pani, co ją lubisz.

Dużo wycierpieli. Nie sądzisz, że zasługują na szczęście?

Jest mężatką?

Tak. I ryzykowała swoje życie dla męża.

To szkoda...

Ale pomogę.

Zrobisz coś dobrego.

Tom, możesz mi zagotować trochę wody?

Jasne, po co?

Muszę rozdawać pasażerom wrzątek na cześć rocznicy triumfu.

No tak, zupełnie o niej zapomniałem.

Weź, ile potrzebujesz.

Cześć Tom. W pierwszej klasie jest kobieta, która chce spróbować najtańszego jedzenia w dziejach.

Możesz pomóc?

Hmm... Mam cały garnek kluch, którymi karmimy więźniów.

Super!

Chcesz coś za to?

Nie, i tak to robię z przeterminowanego gówna.

Tom, ta bogaczka złożyła kolejną kulinarną prośbę.

Więcej kluch?

Nie, chce czegoś tak niebezpiecznego, jak fugu.

Aaa... Hmm... Obawiam się, że nie mamy odpowiednich składników.

Może mógłbym przynieść coś z pierwszej klasy?

Niech pomyślę...

No dobra, pewnie mógłbym zrobić Północnego Krakena...

Czego ci potrzeba?

Ok, mam to... mam tamto...

Brakuje mi suszonej ryby, karmy dla kotów, wina, tabletek nasennych i kawioru.

Wow, ale lista.

Jeśli je zdobędziesz, ugotuję danie, którego życzy sobie twoja pasażerka.

Dobra, poszukam składników.

Czy to się nada?

Pewnie.

Ok, wygląda na to, że mam wszystko, czego potrzebuję... Daj mi dziesięć minut, a danie będzie gotowe.

Gotowe! Północny Kraken!

Dzięki za pomoc, Tom.

Nie ma za co! I weź tę butelkę wina z powrotem. Pamiętaj, aby polać nim danie podczas serwowania, w przeciwnym razie nie będzie takie smaczne.

Nie będzie smaczne czy nie będzie niebezpieczne?

Niebezpieczne? Nie, można się zatruć tym daniem tylko wtedy, gdy doda się do niego prawdziwą truciznę.

Ale łatwo dostać niestrawność.

Trucizna, mówisz... W porządku, jeszcze raz dziękuję, Tom.

Pewnie.

Pewnie.

Pewnie.

Pewnie.

Pewnie.

Muszę iść.