PRZEDSTAW SIĘ

Mam na imię Karl i jestem zarządcą budynku.

Dzień dobry, towarzyszu Karl Stein.

Jestem Małgorzata Zauer, bibliotekarka.

Spotkaliśmy się około 10 lat temu. Pracowałam w bibliotece 42. Korpusu Edukacyjnego.

Pewnie mnie pan nie pamięta, za to ja mam bardzo dobrą pamięć do twarzy.

Miło mi panią poznać. Rzeczywiście uczyłem się w 42. Korpusie.

Mam nadzieję, że będzie się pani u nas dobrze mieszkało.

Z pewnością – jeśli tylko będzie tu czysto i cicho.

I żadnych dzieci!

Dawno już nie mieliśmy takiej ciepłej jesieni...

Jest pan młody. Pewnie byłoby panu ciepło nawet w Arktyce. W moim wieku człowiekowi jest ciągle zimno.

Młodociany romantyzm z wiekiem zastępuje starczy reumatyzm...

Śledzi pani doniesienia z frontu?

Och, nie. To nie na moje nerwy.

Ci głupcy nie mają pojęcia o taktyce. Gdybym to ja stała na czele armii, to już dawno wybiłabym naszych wrogów do nogi!

Nie uważa pani, że to lekka przesada?

Bzdura, panie Stein.

Historia ludzkości to opowieść o rozlewie krwi. Nie uważał pan na lekcjach?

Niech pan przyjdzie do mojej biblioteki. Dam panu kilka książek o historii wojen.

Lubi pani swoją pracę?

Bezgranicznie!

Co mogłoby być lepszego od chronienia książek przed ludźmi?

Nie wytrzymałabym nawet jednego dnia w bibliotece dla dzieci.

Niestety społeczeństwo znowu zapomniało, że porządne lanie to najlepszy sposób na radzenie sobie z urwisami niszczącymi książki!

Ma pani bardzo konkretne poglądy na temat wychowywania dzieci. Jest pani matką?

Nie, nie mam dzieci. Dzieci to antyteza wszystkiego, co kocham, czyli ciszy i spokoju.

Co to za samochód przed budynkiem?

To mobilna jednostka propagandowa. Za kilka dni odjedzie.

To nie do przyjęcia! Od tego jazgotu drżą szyby w oknach!

Jestem starszą kobietą. Potrzebuję ciszy i spokoju!

Nic nie da się z tym zrobić!

To się jeszcze zobaczy...

Ktoś wysadził w powietrze mobilną jednostkę propagandową! Czy miała pani z tym coś wspólnego?

Więc to było źródło tego nieznośnego hałasu! Całkiem się spaliła?

Nie zamierzam ukrywać zadowolenia!

Dlaczego tak się pani cieszy?

Ma być cicho! Nie tylko w bibliotece, ale w mieszkaniach uczciwych obywateli też!

Przecież to rządowa propaganda!

Najpierw zaniedbali kraj, a teraz myślą, że naprawią wszystko jakąś szczekaczką?

Miłość do ojczyzny trzeba wypalać na czołach i karkach rozgrzanym żelazem, a nie wygłaszać o niej nudne wykłady!

Co się stało z tym denerwującym urządzeniem?

Słyszałam, jak nawoływało do obalenia rządu! To jakiś żart?

Nie wiem, coś się musiało zepsuć.

To niedopuszczalne! Ten kraj pogrąża się w chaosie!

Ta ryba psuje się od głowy i od ogona!

Czy zauważyła może pani coś podejrzanego?

Dobrze pan trafił!

Donica z kwiatkiem na pierwszym piętrze jest pełna papierosowych niedopałków!

Ktoś kradnie pocztę.

Drzwi lodówki się nie otwierają.

Sąsiedzi zaczęli hałasować - ktoś złorzeczył na swojego szefa przez telefon... Mam kontynuować?

Nie, dziękuję!