DAJ SMAKOŁYKI Z PUSZKI

Zobacz, co dla ciebie mam! Zakazane pyszności!

Nie doniesiesz na mnie, prawda, kotku?

*miau*

Chodź tu, kotku. Też miałem ciężki dzień...

Mimo że nie spędziłem go leżąc na boku i drapiąc fotel. To jasne, że pracowałeś ciężej niż ja.

*miau*

Słabo być tobą, kolego.

Mną zresztą też.

Przestań narzekać i nakarm mnie!

Co?

Nakarm mnie!

Zawsze da się spaść na cztery łapy.

Panikujesz, zamiast szukać rozwiązań.

Wszyscy ludzie tak macie. Zupełnie jak myszy.

Nakaz! Ty umiesz mówić?

Nie, to ty nareszcie umiesz słuchać i odpowiadać. Nauczył cię tego ten miły pan? Pachniesz jak jego zioła i myszy.

Nie mogę w to uwierzyć! To działa!

To już wszystko, o czym chciałeś ze mną porozmawiać?

Ja... ja nie wiem. Jesteś moim przyjacielem, często do ciebie mówię.

Jesteś dobrym człowiekiem, Hektorze.

Tamtej zimy uratowałeś mi życie, ogrzałeś i zabrałeś do swojego domu. Chciałbym ci za to podziękować.

Wy, ludzie, lubicie pieniądze. To strasznie dziwne. Żaden porządny kot nie tknąłby ich nawet tylną łapą. Ale mogę je dla ciebie wywęszyć.

Ale Nakazie, nie chcę, byś kradł czyjeś pieniądze.

Słuchaj, póki mnie jeszcze rozumiesz.

W fundamentach domu znajduje się skrytka. Po prawej - za kamieniem. Słychać tam popiskiwanie szczurów. To strasznie irytujące...

Słyszę je, ale nie mogę się do nich dorwać. Śmierdzi tam pieniędzmi.

Nakaz, nie wiem co mam powiedzieć...

Nie mów nic. Milczenie jest złotem, a słowa i tak nie mają znaczenia.

A co ma znaczenie?

Hektorze, największe znaczenie ma... miau!

*miau*

Nakaz?

Miaaaaauuuu!

Powiedz coś!

*miau*