Dag kindje! Vandaag leren we een interessant verhaal over drie biggetjes. Er was eens een groot flatgebouw waar de Grijze Wolf conciërge was. Daar…

Dag kindje! Vandaag leren we een interessant verhaal over drie biggetjes. Er was eens een groot flatgebouw waar de Grijze Wolf conciërge was. Daar woonden drie biggetjes, allemaal broertjes. Ze heetten Nih-Nih, Nah-Nah en Nuh-Nuh. Nih-Nih was erg arm: hij sliep op een strooien mat en had een gordijn in plaats van een deur. Het biggetje had een dagboek waarin hij al zijn problemen met de huisbaas neerpende. Hij geloofde dat zijn huis een fort was en dat niemand zijn boek ooit zou vinden. Nah-Nah had meer dan zijn broer. Hij had een echt bed en zijn deur was gemaakt van multiplex en had een grendel. ‘s Avonds experimenteerde Nah-Nah graag met zijn radio. Na enige tijd slaagde hij erin een buitenlandse radiozender te ontvangen die verboden was door de Grijze Wolf. Nuh-Nuh, de oudste, hield van zijn leven. Hij had een kingsize bed en een stevige eikenhouten deur met een groot ijzeren slot. Hij werkte in het Ministerie van Etenswaren, leefde op grote voet en verkocht gestolen eten aan zijn broers. Maar op een dag was het geduld van de Grijze Wolf op. Hij opende het gordijn van de jongste, beukte de deur van de middelste in en ontgrendelde de eikenhouten deur van de oudste. Daarna bracht hij de dikke, luie biggetjes naar de fabriek, waar heerlijke worsten van ze werden gemaakt. Hij gaf ze aan de andere huurders, die alles goed hadden geobserveerd en de biggetjes hadden verklikt bij de Grijze Wolf. Dit was allemaal gebeurd omdat de biggetjes vergaten aan wie ze alles te danken hadden. Dus kindje, vergeet nooit: hoe je ook leeft, de huisbaas ziet alles! Wees blij dat je niet al te vaak worst te eten krijgt; dat betekent dat er niet veel verraders onder ons zijn!