ONTMOET

Hallo. Mijn naam is Hector. Ik ben de beheerder van dit appartementsgebouw - voor nu...

Goedemiddag, kameraad Hector! Murray Gibbs, stafonderofficier, infanterieregiment 10, meldt zich! Ik ben eervol ontslagen als gevolg van het verlies van mijn lidmaat! aan het Zuidfront.

Ik ben hier tijdelijk toegewezen!

Het is leuk om je te ontmoeten, stafonderofficier Gibbs!

Werk jij in de kantine?

Ja! Ik ben toegewezen aan de campus waar General Airel Johnson naar toe komt.

Ik werk in de veldkeuken sinds de oorlog uitbrak. Het is een eer om weer te dienen!

Ik kook voor de dienstplichtigen. Het is net alsof ik vee voeder!

Wat deed je daarvoor?

Ik was met pensioen. Ik verwacht elk moment een appartement en een verhoging van mijn pensioen te krijgen.

Binnenkort! Wat een geweldig land is dit. Sommige landen eren de mensen niet die er klaar voor zijn om te sterven!

Hoe is het om in de oorlog te dienen? Eng?

Eng beschrijft het niet eens fatsoenlijk. Er is niets erger! Behalve dan misschien dronken thuiskomen met lippenstift op je gezicht op je trouwdag.

Dat is voornamelijk waarom ik me aanmeldde - om aan de woede van mijn echtgenote te ontsnappen.

Je bent getrouwd?

Niet meer. Ze is met iemand anders samen. Het is een lange tijd geleden. Ik ben getrouwd met het slagveld, hoewel zelfs zij mijn ex is geworden...

Mis je de oorlog?

Wel, er is één ding dat ik niet mis: de nasmaak van de ontploffingsladingen in mijn havermoutpap. Ha ha ha! Stedelingen eten veel beter.

Wat is er met je been gebeurd?

Zoals ik je al zei, Ik werkte in de veldkeuken. Het was winter en de omstandigheden waren hard. Onze vijand omsingelde ons en sneed onze toevoerlijnen af.

Mijn kameraden kwamen om van de kou en de honger. Er was geen voedsel! We waren zo hongerig, we groeven door de sneeuw in de ravijnen en oogsten bevroren gras...

Na een week van brandnetelsoep, werd ik wanhopig en... Nu ja... Om een lang verhaal kort te maken, we hadden genoeg stoofpot voor een week! En we hebben het overleefd!

Ongelofelijk! Je hebt soep gemaakt van je eigen been?!

Iedere soldaat moet zijn plicht doen. Mijn plicht was om mijn kameraden te voeden.

Ik kreeg er een medaille voor.

Wat een overweldigend verhaal!

Wat is er met je been gebeurd?

We bestormden een belangrijke heuvel. De vijand had elk toegangspunt met prikkeldraad, grachten en landmijnen beveiligd...

Op de top van de heuvel, maaiden de soldaten in een betonnen bunker onze troepen neer als gras.

Ik werd belast met 's nachts stiekem binnen te sluipten en een bom te plaatsen. Het was niet makkelijk en het was gevaarlijk, maar ik kreeg het voor elkaar. Ik maakte onmiddellijk de rugzak met de explosieven vast...

...en net toen ik de timer aan wilde zetten, verscheen er een vijandige soldaat!

Oh, nee!

Oh, ja! Ik schrok me wezenloos. Hij probeerde mij onmiddelijk neer te steken. De hele plek zou binnen één minuten aan gort worden geblazen, maar we bleven daar vechten.

Het volgende wat ik herinner, was een oorverdovend BOEM... Ik kon voor een maand niets horen. We werden terzijde geblazen, maar waren nog steeds aan het vechten.

In het heetst van de strijd, pakte ik iets naast me - Ik dacht dat het een stok of een stronk was - en bleef hem ermee slaann tot hij stil was.

Oh, jeeh! Was het...

Ja. Het was mijn been! De jongens stopten er niet mee mij daarmee te plagen! Ze zeiden dat ik één rechtse door het midden van de tegenstanders had getrapt die nacht...

Ik kreeg er zelfs een medaille voor ... Ik zou liever een nieuw been hebben, maar een medaille is beter dan niets.

Wat is er met je been gebeurd?

Eigenlijk is het echt een dwaas verhaal. Wat er in werkelijkheid gebeurde was dat we een rivier overstaken en een pauze namen. Ik trok mijn laarzen uit en zag dat mijn been zwart was geworden!

Dus stuurden ze me naar het ziekenhuis en hebben het onmiddellijk geamputeerd, om bloedvergiftiging te voorkomen.

Wat stom is, is dat mijn been zwart was geworden, omdat de kleurstof in mijn uniform begon te druppen toen ik in de rivier stapte.

Dat is verschrikkelijk!

Inderdaad! De helft van de eenheid verloren hun benen voordat ze erachter kwamen wat er was gebeurd!

Natuurlijk kregen we allemaal medailles. Nutteloze, maar glanzende medailles.

Wat is er met je been gebeurd?

Dat is een ongelofelijk verhaal! Ze waren van plan om me achter de vijandelijke linies te plaatsen als een signaalofficier.

Dat zou ons toegang hebben gegeven tot de meest actuele gegevens en ons op de hoogte brengen van elke beweging van de vijand.

Onze hoofdofficieren hadden een foto van de vijandelijke officer en kozen mij vanwege mijn gelijkenis met hem.

Er was slechts één probleem: uit de foto bleek dat hij maar één been had. Dus moest ik het opofferen voor het Moederland.

Ze trainden me gedurende twee jaar voor de missie! Het plan was eenvoudig: toen we er eenmaal waren, gingen de andere mannen gevangen nemen en moest ik zijn plaats innemen.

Dat was dapper van jou!

Ja, maar onze inspanningen bleken voor niets te zijn geweest. Toen we er eenmaal waren, zagen we dat hij beide benen nog had!

Hij was gewoon gek aan het doen in die foto, hij deed maar alsof er een lidmaat ontbrak.

Dat is verschikkelijk!

Vertel mij wat. In ieder geval, terwijl ze probeerden te beslissen wat nu te doen, werkte ik als kok.

Toen kreeg ik een medaille en werd eervol ontslagen.

Hallo, Murray. Wat kan ik voor jou doen?

Ik weet niet zeker of je mij kan helpen. Zelfs de dokters hebben alle hoop opgegeven. Je zal het tenminste niet erger maken...

Zeg het maar.

Mijn been doet heel erg pijn 's nachts. Grappig, hé? Ik heb geen been, maar toch doet het pijn.

Dokters noemen dat fantoompijnen en het enige wat ik kan doen is wachten totdat het stopt. Maar het is al een aantal jaren geleden gebeurd en er is niets veranderd.

In onze apotheken zijn eenvoudige benodigdheden zoals jodium en verband moeilijk te vinden, dus vergeet het lokaliseren van pijnstillers...

Kon jij maar wat voor mij vinden om mijn voortdurende, ondraaglijke pijn te verzachten... Ik zou je heel dankbaar zijn!

Ik zal zien wat ik kan doen.

Murray! Ik heb iets voor jou dat kan helpen! Ze zeggen dat het je been zal helpen!

Echt waar? Je bent mijn redder, Hector! Geef het maar hier!

Hier heb je het.

Het ziet er vreemd uit. Je hebt dit zeker niet in een apotheek gekocht... Maar wat maakt het uit! Het is niet zo dat dingen erger kunnen worden, toch?

Bedankt, Hector!

Murray, je ziet er moe uit. Wat is er aan de hand?

Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben al mijn hele leven een soldaat; dat is alles wat ik weet. Toen ik werd ontslagen, deed het meer pijn dan het verliezen van mijn been.

Het enige wat me een doel gaf in deze wereld was mijn werk in de kantine.

Dat was de enige plaats waar ik mij nog in leven voelde. Ik kon praten met medesoldaten, naar hun verhalen luisteren...

Wat is er met je gebeurd?

Ik heb net ontdekt, dat ik geen appartement of een pensioen krijg. Nadat Johnson arriveert, zullen ze mij afschrijven en mijn werkvergunning afpakken.

Ik werd verraden! Ik snap het niet; waarom hebben ze me eruit gegooid? Het was anders in de oorlog. Het was doden of gedood worden en je medesoldaten waren je familie...

Ik heb niemand hier. Op het slagveld, reed ik in een tank; zij vertrouwden me met apparatuur ter waarde van miljoenen dollars! Nu ja, tussen de maaltijden door natuurlijk.

Kan ik je met het vinden van een baan?

Ik betwijfel of je een baan zult vinden voor deze oude veteraan, maar ga je gang, Hector.

Goed nieuws, Murray. Ik zag een advertentie in de krant. Heb je ooit overwogen om op het podium op te treden?

Wil je dat ik een acteur word? Maak je een grapje? Ik maak geen schijn van kans. Waarom zouden ze iemand willen met één been?

Dat is jouw voordeel! Zij hebben iemand nodig om een piraat te spelen en wie is er beter dan een veteraan met één been, die het beste en het slechtste dat het leven te bieden heeft, heeft gezien?

Ik veronderstel niemand... Oke, Ik zal het proberen.

Hoe ging de auditie?

Niet goed. Een hele groep van mensen met één been kwamen opdagen. Jij bent niet de enige slimme persoon hier, Hector.

Ik weet niet wat we nog meer kunnen doen. Iedereen is op zoek naar een piratenkostuum; sommige mensen zijn zelfs aan het overwegen om één oog te verwijderen, zodat ze een ooglapje krijgen.

Met andere woorden, iedereen probeert op te vallen. Ik denk dat de belangrijkste piraten rekwisieten een fles rum en een papegaai zijn!

Maar het podium is een alcohol-vrije zone, en ik heb geen idee waar ik een papegaai vandaan zou kunnen halen...

Een papegaai, hé? Ik zal zien wat ik kan doen.

Ik zal je laten weten als er iets opduikt.

Ik heb een papegaai voor je gevonden! Een echte! Hier! Nu heb je veel kans op de rol!

Bedankt, Hector! Je bent verder gegaan dan ik had durven dromen. Jij zou een geweldige soldaat zijn geweest.

Murray, ik heb een opgezette vogel voor jou.

Een papegaai?

Niet echt... Het is een kraai.

Wat kan ik daar nu mee doen? Het ziet er niet uit als een papegaai. Maar als zijn veren gekleurd zouden zijn...

Gekleurde veren? Ik denk dat ik kan helpen...

Murray, Ik heb een geschilderde, opgezette kraai voor jou, hij lijkt precies op een papegaai. Kijk.

Hmmm... Ik neem aan dat dit beter is dan niets. Bedankt!

Blaas het publiek op, Murray!

Jezus Christus, Hector, Ik heb geen explosieven en ik ben niet van plan om iedereen op te blazen!

Bovendien moet ik eerst proberen om door de audities te komen...

Ik bedoelde het zo niet, Murray. Wat ik bedoelde te zeggen was: Ik hoop dat je de rol krijgt en superpopulair wordt!

Goed nieuws, Hector! Ik heb de rol! De openingsavond komt eraan. Het zal geweldig zijn! Ik ben lange tijd niet zo gelukkig geweest!

Kom alsjeblieft naar het toneelstuk kijken volgende maand of zo. Ik zal zorgen voor een gratis ticket!

Dat is geweldig nieuws! Maar ik ben bang dat ik niet in staat zal zijn om naar het toneelstuk te komen. Over een maand, ben ik waarschijnlijk weg.

Maar ik ben blij dat ik in staat was om je te helpen.

Ik ben triest om dat te horen.

In dat geval, hier. Het is mijn gezondheidsvergunning. Het is het enige dat ik jou kan geven.

Misschien dat jij of iemand anders het kan gebruiken. Ik weet hoe moeilijk het is om tegenwoordig papieren te krijgen.

Wie weet? Het kan iemands leven redden.

Bedankt, Murray! Veel succes op de weg naar beroemdheid!

Hoe gaat het met jou, Murray? Ik heb een vraag voor jou.

Zeg het maar...

Je zei dat je in de kantine hebt gewerkt. Betekent dit dat jij een gezondheidsvergunning hebt? Ik moet dat weten voor mij verslag.

Natuurlijk. Het is de enige manier waarop ik in de kantine kan werken.

Hector! Waar is mijn gezondheidsvergunning? Je zei dat je het alleen zou lenen. Geef het terug!

Welke gezondheidsvergunning? Ik kan mij niet herinneren dat ik iets van jou heb geleend..

Wat? Jij achterbakse hoerenz… Ik ga een klacht indienen bij het College voor Veteranen!

Stop met schreeuwen! Je bent niet meer in het leger. Bovendien, als je zo doorgaat, zal de politie jou komen halen.

Brand in de hel, administratieve rat!

Hallo, Murray.

Rot op, wezel!