ONTMOET

Ik ben Carl, de huisbaas.

Krista-Maria Dreiman.

Wat een interessante naam.

Ik werd naar mijn grootmoeders genoemd.

Was hun naam Krista en Maria?

Nee. Maar ze vonden die namen echt leuk.

Dat klinkt vreemd. Van die traditie heb ik nog nooit gehoord. Waar kom je vandaan?

Ver weg, Carl. Je praat hier beter over met mijn man.

Wat vind je van het weer?

Het is hier geen resort. Dat stof komt van de mijnen…

Het was ongelooflijk koud waar we vroeger woonden. Bijna alles wat we verdienden ging naar de gasrekening.

Over het plaatselijke weer valt dus niet te klagen.

Als ik het goed begrijp werkte jouw man vroeger op de immigratiedienst. Hoe vond jij het daar?

Het was vreselijk! Er waren constant invallen en noodgevallen en we waren altijd blut…

Ooit viel een terrorist het controlepunt aan en moest mijn man hem neerschieten!

Wat vreselijk!

Dat is inderdaad verschrikkelijk. We moeten vaak kiezen tussen eten en verwarming.

Mijn zoon was altijd ziek en toen kreeg mijn man problemen op het werk. Dat maakte ons bang.

Het is er ook geen paradijs, maar het is er tenminste warmer dan hier.

Ik hoop dat we hier veilig zijn.